رویایِ گندم، کابوسِ نفت؛ موزهای از آرزوهایِ ناکام
✍️حسین سلطان محمدیدر دلِ شبِ شامگاهِ نهمِ محرم، آسمانِ کربلا، نه از نورِ ستارگان، که از شعلههایِ سرکشِ ایمانِ مردانی که سر بر آستانِ معشوق نهاده بودند، میدرخشید. سکوتی سنگین، اما آکنده از نجواهایِ عاشقانه، بر دشتِ سوزان سایه افکنده بود. در آن سویِ میدان، لشکرِ یزید، غرق در رؤیایِ قدرت و مال، غافل از آن که در این سویِ میدان، سپاهِ حق، در آستانهیِ جاودانگی گام برمیداشت.در آن شبِ تاریک، «عمرِ سعد»، فرماندهیِ سپاهِ کفر، در خیمهاش، در تبِ افکارِ شیطانی میسوخت. طمعِ «گندمِ ری» و وعدههایِ پوچِ کوفه، او را چنان کور کرده بود که فریادِ هل من ناصرِ امامِ حسین (ع) را نه شنید، که هیچگاه نخواست بشنود. او، در رؤیایِ دنیایِ فانی، روحِ بزرگِ خود را به بهایِ ناچیزی فروخته بود.این حکایتِ تلخ، همچون شبحی شوم، در طولِ تاریخ تکرار شده است. امروز، در عصرِ ما، همان روحِ طمع، در کالبدی دیگر، در سیمایِ «ترامپِ» دیوانه، سر برآورده است. او نیز، در رؤیایِ «نفتِ ایران»، همانندِ عمرِ سعد، بر طبلِ جنگ کوبیده و در پیِ بلعیدنِ ایران است. اما غافل است از آن که ایران، نه گندمِ ری است که به یغما برده شود، و نه بازاری است برایِ سوداگرانِ دنیا. ایران، سرزمینی است که در رگهایش، خونِ هزاران شهید، جاری است و در دلِ مردمانش، ایمانِ بیمرزی شعله میکشد.امروز، رزمندگانِ ما، همان عاشوراییانِ دیروزند. آنان که در دلِ خطر، با ایمانِ قلبی، همچون حضرتِ عباس (ع) علمدارِ کربلا، ایستادهاند. آنان که طمعِ دشمن را در مشتِ گرهکردهٔ خود، خرد میکنند.
شعارِ «یا حسین» تنها یک ندا نیست، بلکه تجدیدِ پیمان است با روحِ شهادت، با عهدی که از ازل بسته شده است: ایستادگی تا آخرین نفس، مقاومت تا پایِ جان، و فداکاری برایِ سربلندیِ میهن.تاریخ، گواه است که هر آنکه بر طمعِ تجاوز به خاکِ پاکِ ایران، کمر بسته، در کامِ ذلت فرو رفته است. عمرِ سعد، با تمامِ سپاهش، جز رسوایی و خواری چیزی به دست نیاورد. و ترامپِ امروز نیز، در همان وادیِ شکست قدم میگذارد. آنان که در پیِ «نفت» و «قدرت»ند، در سرابِ خود، غرق خواهند شد.اما شهیدانِ ما، آنان که جانِ شیرینِ خود را در طبقِ اخلاص نهادند، نه تنها در تاریخ، که در قلبِ زمان، جاودانه شدهاند. نامشان، همچون ستارهای درخشان، در آسمانِ این سرزمین میدرخشد و راه را بر نسلهایِ بعد نشان میدهد. روحِ مقاومت و شهادت، در رگهایِ این ملت جاری است و تا ابد، فریادِ «یا حسین» را طنینانداز خواهد کرد، و این حماسهیِ پیروزی، تا ابد، در دفترِ تاریخِ ایران، زرین خواهد ماند.
12:36 - 11 فروردین 1405