بدرقه همسرِِ شهید
بعضی بدرقهها اشکِ بلند میخواهند؛ بعضیها اما قامتِ راست.پیکرِ شهید «محمد جمشیدی گرمهخانی» بر دوش شهر میرود. و همسرش، به جای فرو ریختن، میایستد... سلامِ نظامی میدهد؛ انگار هنوز در همان قرارِ نانوشتهاند: تو مرز را نگه دار، من قامتت را.
نمیدانم اسمش صبر است یا ایمان؛ اما حتماً باید خیلی بزرگ باشی که عشقِ زندگیات را اینطور، با احترامِ نظامی بدرقه کنی.✍🏻 محمدحسین نجفی
20:49 - 20 اسفند 1404