«گاهی» نمایشی از زندگی واقعی و روابط انسانی
بازیگران نمایش درباره نقشها و لایههای عاطفی این اثر در سالن ۷ بوتیک هنر ایران سخن گفتندنمایش «گاهی» نوشته آرش عباسی با کارگردانی رضا حیدری، با حضور شش شخصیت متفاوت، داستانی واقعی از زندگی، روابط و چالشهای انسانی را در سالن ۷ بوتیک هنر ایران روایت میکند.
به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر باشگاه خبرنگاران توانا؛ نمایش «گاهی» که این شبها در سالن ۷ بوتیک هنر ایران روی صحنه است، به بررسی روابط انسانی، حسرتها و لحظات گذرا میپردازد و هر یک از کاراکترها انعکاسی از زندگی روزمره هستند. بازیگران این اثر درباره نقشهای خود و ویژگیهای شخصیتی شخصیتها توضیحاتی ارائه دادند.
هلن سرگزی، بازیگر نقش نگین در نمایش «گاهی» درباره این کاراکتر گفت: بنظرم یکی از قابل بحثترین صفات کاراکتر نگین، حسادت قابل کنترلی است که بدون آسیب رساندن به اطرافیانش، باعث پیشرفت و حفظ زندگی خودش و همسرش میشود. نگین بانویی است که برای آرامش زندگی خصوصی و همسرش، همچنین دوستان و اطرافیانش فداکاری و از خودگذشتگی میکند. صفاتی که در جامعه به مرور زمان درحال کم رنگ شدن هستند ولی نگین با مهربانی این صفات را زنده نگه میدارد و به دیگران عشق هدیه میدهد.او درباره نمایش بیان کرد: برای تماشای این نمایش، تمام گارد خود را باز کنید و به تماشای اجرایی بنشینید که با آن همذاتپنداری خواهید کرد. در این نمایش 6 کاراکتر متفاوت میبینید که شبیه آدمها و خاطراتی است که در زندگی لمس کردهاید، آدمهایی که از دل زندگی ما بیرون کشیده شدهاند. شما بعد از دیدن این نمایش از خود میپرسید که چند بار از دور یا نزدیک شاهد چنین ماجرا و اتفاقی بودید؟! چند بار قلبتان شکسته و به بازی گرفته شدهاید؟! سنگ چه کسانی را به سینه زدهاید؟! از چه کسانی توقع داشتهاید؟! چه دروغهایی را باور و چه حقیقتهایی را دروغ اِنگاشتهاید؟!
علی طاهری، دیگر بازیگر نمایش «گاهی» که با ایفای کاراکتر «مانی» در این نمایش حضور دارد، گفت: نقش مانی گویای حوادث درونی یک مرد متاهل است که درون مایهی نوجوانی ابدی را با خود حمل میکند. ازین رو نمیتواند بپذیرد که دیگر مردی بالغ است و در تلاش برای برگرداندن روحیه عاشق پیشهی گذشته خود با روشی اشتباه است.او ادامه داد: مهمترین ویژگی شخصیت مانی، شلوغ کاری برای پاک کردن صورت مسئله است و زمانی که با مشکل روبه رو شود به غیر از دست و پا زدن کاری نمیکند و وقتی همه چیز آرام شد، میتواند به راحتی با خلاقیتهای نو روی مسائل سرپوش بگذارد.طاهری افزود: نمایش «گاهی» همه را به فکر فرو میبرد و دچار همذاتپنداری میکند چون هرکس حداقل یک بار در فضای درونی خود دچار چالشهای این چنینی شده است.
در ادامه، فاطمه ولندیاری بازیگر نقش «ندا» در این نمایش گفت: ندا یکی از متفاوتترین نقشهایی است که من با آن زندگی میکنم. این شخصیت کاملا از خودم دور است و مهمترین اخلاق ندا که من را درگیر خود کرد؛ عشقش نسبت به مانی است. عشقی کامل که همه زندگیاش را برای مانی گذاشته است. ندا همه چیز دارد؛ جز عشق. او این عشق را از مانی میخواهد و حاضر به از دست دادن آن نیست.او ادامه داد: ندا دختری است که به تمام آرزوهاش رسیده ولی نیاز عاطفی دارد و برای آن هرکاری میکند و نمیخواهد تلاشهایش در این مسیر هدر برود به همین دلیل هم دائما برای درست کردن مسیر عاطفی خود تلاش میکند.ولندیاری براین باور است که تماشاگران با دیدن این نمایش با تمام اتفاقات زندگی خودشان مواجه میشوند.
رضا نورآ، بازگیر نقش «علی» در نمایش «گاهی» گفت: علی یکی از شخصیتهای کلیدی نمایش است؛ آدمی آرام و معمولی که حسرتها، تنشها و روابط پیچیده گذشته خود را پشت همین ظاهر آرام پنهان کرده است.او ادامه داد: چالش بازی این نقش در طبیعی نشان دادن این تضادها بود چراکه نوشتهی آرش عباسی خیلی واقعی و نزدیک به زندگی روزمره است. مهمترین ویژگی علی، کنترل احساسی و پنهانکاری اوست؛ همیشه سعی میکند اوضاع را مدیریت کند و احساسات واقعیاش را پشت ظاهر آرام و جدی و گاهی شوخ پنهان کند. این دوگانگی باعث میشود شخصیت خیلی واقعی و قابل همذاتپنداری شود.نورآ در پایان توضیح داد: «گاهی» نمایشی واقعی درباره دوستان قدیمی است که در یک شب ساده، ماسکهای خود را برمیدارند و لایههای پنهان زندگیشان را نشان میدهند. اگر به روابط انسانی، حسرتها و لحظات گذرا علاقهمندی، این کار با دیالوگهای نزدیک به زندگی واقعی به تماشا بنشینید و ببینید چطور یک مهمانی میتواند به فرصتی برای تاملی عمیق تبدیل شود.
ندا قهرمانپور، بازیگر نقش «لیلی» نیز درباره نقش خود گفت: لیلا یک شخصیت خیلی جدی است که دوست دارد، آدم شادی باشد. او از نظر روانی کاملا سالم است و فقط به دلیل شرایطی که در آن قرار گرفته است، یکسری رفتارها از خود نشان میدهد که شاید برای اولین بار است آنها را تجربه میکند. مهمترین شاخصه لیلی، قدرت اوست.او بیان کرد: این یک اجرای خانوادگی است و تماشاگران میتوانند به راحتی موضوع آن را دریافت کنند. اثری واقعگرا و قابل لمس که قطعا از دیدن آن خوششان میآید و با آن همراه میشوند.
نمایش «گاهی» که این شبها در سالن ۷ بوتیک هنر ایران روی صحنه است، به بررسی روابط انسانی، حسرتها و لحظات گذرا میپردازد و هر یک از کاراکترها انعکاسی از زندگی روزمره هستند.
23:35 - 6 اسفند 1404