زخمی بر جان گنبد اعظم!
مات و مبهوت میایستم، صندلیهای سالن انتظار زیر لایهای از خاک خاموش شدهاند، انگار مدتهاست کسی بر آنها ننشسته باشد. یونیت دندانپزشکی دارالشفا که روزی مأمن لبخند بیماران بود، حالا زیر آوار خوابیده، همان دارالشفایی که مرهم درد نیازمندان بود، خودش زخمی عمیق برداشته و به مرهمی بزرگتر محتاج است.
