مؤمن به دنبال معذرت است، نه مچ‌گیری!

مؤمن کسی‌ست که به جای جست‌وجوی عیب‌ها، دنبال عذرها می‌گردد. نگاهش ذره‌بین خطا نیست؛ نوری‌ست که خوبی‌ها را پیدا می‌کند و در هر انسان، نشانه‌ای از نیت پاک می‌جوید.امیرالمؤمنین علیه‌السلام چه زیبا فرمود:«المُؤمِنُ یطلُبُ المَعاذیرَ و المنافِقُ یطلُبُ العُیوبَ.»مؤمن در رفتار دیگران به دنبال عذر و نیت نیک می‌گردد و منافق تنها به دنبال عیب‌هاست.ایمان، تنها در نماز و روزه معنا نمی‌شود؛ در نگاهی است که با آن به انسان‌ها می‌نگری. مؤمن اگر لغزشی دید، نمی‌تازد و نمی‌کوبد. می‌گوید: شاید خسته بوده، شاید دلش گرفته بوده، شاید قصدی نداشته. قضاوت نمی‌کند؛ می‌فهمد. او به‌جای تندی، نرمی دارد، چون می‌داند هیچ‌کس بی‌لغزش نیست، اما در دل هر خطا می‌توان رگه‌ای از خیر یافت.منافق اما از همان ابتدا دنبال نقطه‌ی سیاه می‌گردد. خوبی‌ها را نمی‌بیند، چون چشمش به بدی‌ها عادت کرده، نگاهش سنگین است، حرفش سرد و قضاوتش تند. او با دیدن لغزش دیگران احساس برتری می‌کند، غافل از اینکه این احساس، نشانه‌ی ضعف درون اوست.جامعه‌ای که مردمش به جای داوری، درک کنند، جای بهتری برای نفس کشیدن می‌شود.زیبایی در رفتار ساده‌ی مؤمن است؛ وقتی اشتباه کسی را می‌بیند اما لبخند می‌زند و می‌گذرد. وقتی بدی را با بدی پاسخ نمی‌دهد، چون درک کرده آرامش، در بخشش است نه در انتقام.مؤمن به دنبال معذرت است، نه مچ‌گیری. ایمان در همین جزئیات زنده است؛ در لحظه‌هایی که می‌توانی تحقیر کنی، اما نمی‌کنی. در زمانی که می‌توانی سکوت را بشکنی، اما برای حفظ دل دیگری آرام می‌مانی. ایمان یعنی دیدن خوبی‌ها در دل تاریکی، و باور داشتن به نوری که هنوز در آدم‌ها روشن است. یعنی به جای تکرار خطاها، فرصت دوباره بدهی، چون می‌دانی هر دل، روزی روشن خواهد شد.

19:03 - 20 آبان 1404

فرهنگ شهروندی

مشاوره

مهارت‌های زندگی

2 واکنش

48٫3k بازدید

مؤمن به دنبال معذرت است، نه مچ‌گیری!

تازه ترین اخبار