نگهبانان نور در شهرهای بوشهر چه میکنند
آنها یونیفورم ندارند، مأموریتی هم به آنها سپرده نشده، هیچکس در گروههای رسمی ثبتشان نکرده و اسمی در فهرستها ندارند.
خبرگزاری فارس_ بوشهر، سارا طاهری: آنها یونیفورم ندارند، مأموریتی هم به آنها سپرده نشده، هیچکس در گروههای رسمی ثبتشان نکرده و اسمی در فهرستها ندارند، اما وقتی شب از راه میرسد و خیابان باید طبق منطق تهدید خلوتتر از همیشه باشد، درست همانوقت است که حضورشان پررنگتر دیده میشود. نور مغازهها، صدای باز و بسته شدن درها، قدمهایی که هنوز روی پیادهرو شنیده میشود، اینها نشانههای کوچکیاند از اینکه شهر تصمیم نگرفته تسلیم فضای تهدید شود.
در گفتگوهای آرام کنار دکه روزنامه، پشت شیشه یک مغازه، یا حتی میان رفتوآمد تاکسیها، میشود فهمید مردم به شکل نانوشتهای میگویند: «اگر چراغها خاموش شوند، ترس بزرگتر میشود.» هیچکس این جمله را بلند فریاد نمیزند، اما رفتارشان آن را واضحتر از هر شعاری نشان میدهد.امنیت فقط با دوربین و گشت ایجاد نمیشود بلکه با نقاط زنده شهر ساخته میشود.شهر را میشود از روی چراغهایش خواند، از نانوایی که هنوز روشن است، از دکهای که نیمهشب هم چند نفر جلویش ایستادهاند، از مغازهای که صاحبش میگوید «کمی دیرتر میبندم». در روزهایی که واژه «تهدید» بیشتر از همیشه در خبرها میچرخد، بعضی شهرها یک تصمیم ساده میگیرند: تاریک نشوند.
نه با دستور اینجا هستند و نه با برنامهای از پیش نوشته شده، اینجا با حضور آدمهایی که خیابان را رها نمیکنند و مردمی که برای خرید یا چند دقیقه قدم زدن بیرون میآیند، روشن مانده است.
نورهایی که شاید از دور کمرمق به نظر برسند، اما کافیاند تا شهر در تاریکی فرو نرود، همین نورهای کوچک، همین حضورهای معمولی، همین آدمهای روزمره، ستونهای آرام شهری هستند که تصمیم گرفته ترس را تنها نگذارد، «نگهبانان نور» همین مردماند، کسانی که در واقعیت نشان دادهاند شهر وقتی ترسیده نیست، چه شکلی است.
23:53 - 11 فروردین 1405