ادعای «هدفنگرفتن غیرنظامیان» تا واقعیت تلخ یک جنایت آشکار
در حالی که سنتکام بار دیگر با تکذیب حمله به شهرستان لامرد، تلاش کرده است مسئولیت اصابت موشک به مناطق غیرنظامی را از دوش خود بردارد، شواهد میدانی، گزارشهای تحقیقی و اسناد رسانهای بینالمللی نشان میدهد این حمله با استفاده از موشک آمریکایی PrSM انجام شده و به شهادت ۲۱ غیرنظامی، از جمله ۴ کودک منجر شده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از لامرد، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، وقوع هرگونه حمله موشکی به شهرستان لامرد را رد کرد و مدعی شد نیروهای آمریکایی غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهند؛ ادعایی که در ظاهر، تکراری و آشناست، اما در برابر حجم شواهد موجود، بیشتر به یک تلاش رسانهای برای پاککردن صورت مسئله شباهت دارد تا یک پاسخ قابلقبول.گزارشهای منتشرشده از سوی منابع معتبر و نیز شواهد ثبتشده از محل حادثه، نشان میدهد حمله ۹ اسفند به شهرستان لامرد، تنها یک عملیات نظامی معمول نبوده، بلکه ضربهای مستقیم به قلب یک منطقه غیرنظامی بوده است. اصابت موشک به سالن ورزشی و چند نقطه مسکونی، به شهادت دستکم ۲۱ نفر انجامیده که در میان آنان ۴ کودک نیز دیده میشوند. افزون بر این، بیش از ۱۰۰ نفر نیز در این حمله زخمی شدهاند؛ زخمیهایی که بخشی از آنان همچنان در بیمارستانهای شیراز تحت درمان قرار دارند.روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی تحقیقی، با استناد به تصاویر، ویدئوهای تأییدشده و بررسی کارشناسان تسلیحاتی، فاش کرده است که در این حمله از موشک بالستیک کوتاهبرد آمریکایی PrSM استفاده شده؛ موشکی که بنا بر این گزارش، برای نخستینبار در یک عملیات واقعی بهکار گرفته شد. این گزارش، با اشاره به نوع انفجار، الگوی تخریب و آثار بهجا مانده در محل اصابت، نتیجه گرفته است که شواهد با مشخصات این سلاح کاملاً همخوانی دارد.
نکته قابلتوجه آنکه نیویورکتایمز تنها به روایت کلی اکتفا نکرده و از تحلیل تصویری و ارزیابی کارشناسان مستقل برای تطبیق قطعات باقیمانده و آثار انفجار استفاده کرده است؛ موضوعی که بهروشنی نشان میدهد تکذیبهای سنتکام، در برابر دادههای عینی و مستند، بیش از پیش رنگ میبازد.در همین حال، منابع داخلی نیز حمله به لامرد را بخشی از الگوی گستردهتر حملات علیه مناطق غیرنظامی در ایران میدانند؛ حملاتی که به اذعان همین منابع، در شهرهایی مانند اصفهان، تهران و میناب نیز خسارتهای انسانی و زیرساختی بهجا گذاشته است. به بیان دیگر، آنچه در لامرد رخ داد، حادثهای منفرد و استثنایی نیست، بلکه بخشی از روندی است که هدف آن، شکستن تابآوری اجتماعی و فشار بر مردم عادی است.بر اساس گزارشهای محلی، در این حمله سالن ورزشیای هدف قرار گرفت که محل تجمع نوجوانان و دانشآموزان بود؛ مکانی که قرار بود فضای رشد، نشاط و تمرین باشد، اما در یک لحظه به صحنه مرگ و سوگ بدل شد. در میان شهدای این جنایت، دو دختر، دو پسر نوجوان و نیز مربی آنان دیده میشوند. همچنین شماری از ساکنان مناطق مسکونی اطراف، از جمله زنان، سالمندان و کودکان، در خانههای خود یا هنگام تردد در خیابان هدف قرار گرفتهاند.در فهرست شهدا، نام کودک ۲ ساله نیز به چشم میخورد؛ نشانهای تلخ از اینکه ادعای «هدف نگرفتن غیرنظامیان» تا چه اندازه از واقعیت فاصله دارد. بنا بر اعلام منابع رسمی و محلی، از مجموع شهدا، ۱۷ تن متعلق به شهرستان لامرد هستند و چند تن دیگر نیز از مناطق همجوار به این فهرست افزوده شدهاند. همچنین از میان بیش از ۱۰۰ مجروح، تعدادی پس از درمان مرخص شدهاند، اما شمار دیگری همچنان با جراحات جدی دستوپنجه نرم میکنند.
تحلیلگران میگویند انکار سنتکام در چنین شرایطی، نه نشانه اطمینان، بلکه نشانه بحران در روایتسازی است؛ بحرانی که وقتی با تصاویر، شهادت شاهدان، گزارش پزشکان و تحلیلهای فنی همراه میشود، دیگر در قالب «توضیح» نمیگنجد و بیشتر شبیه پردهای از فرار سیاسی از مسئولیت است.لامرد امروز فقط نام یک شهرستان نیست؛ نماد زخمی است که از زیر آوار دروغ، با صدای کودکان شهید و خانوادههای داغدار شنیده میشود. این زخم، نه با تکذیب پاک میشود و نه با بیانیههای حسابشده. حقیقت، هرچند با تأخیر، راه خود را پیدا میکند.#حمله_به_لامرد#حمله_به_غیرنظامیان#سنتکام 10:44 - 13 فروردین 1405