یادگاری مادران بنابی دفاع مقدس در کوچههای رمضان جنگ
در روزهایی که نوای «لبیک یا حسین» از جبهههای حق علیه باطل به گوش میرسد، مسجد مهرآباد بناب، صحنه پشت خط مقدمیست که زنان این دیار، بار دیگر ثابت میکنند: حماسههای جنگ رمضان، هرگز پایانی ندارد. دستهایی که روزگاری برای رزمندگان لباس میدوختند، امروز بستههای آجیل و خشکبار را با عشق گره میزنند؛ گویی هر هستهای، دعایی است برای حفظ خاک و ناموس این سرزمین.
خبرگزاری فارس_بناب: بهار که میرسد، بناب بوی گل و عطر سبزه میدهد. اما امسال، عطر رمضان با بوی باروت و ایثار گره خورده است. جنگ تحمیلی شاید اسمش در تقویمها پیر شده باشد، اما خاطراتش برای مردم ولایتمدار بناب، هرگز رنگ کهنگی نمیگیرد. وسط کوچههای قدیمی، در مسجد مهرآباد بناب، صحنهای تکرار میشود که انگار از دل تاریخ دفاع مقدس بیرون زده است؛ جمعی از خیران نیکاندیش، گروههای جهادی و بانوان فعال قرآنی، دور هم جمع شدهاند. اما این بار نه برای بستن پانسمان و دوختن لباس گرم، که برای بستن بستههای آجیل و خشکبار.هر کیسه که بسته میشود، دستانی لرزان آن را محکم میفشارند؛ دستانی که یادگار مادران و خواهران روزهای جنگ هستند.
همان دستانی که روزی برای پسرانشان زیر آتش دشمن دعای سلامتی زمزمه میکردند و وسایل ساده اما پربرکتی راهی سنگرها میکردند. حالا این بستهها، ادای دینی است به مردانی که جانشان را فدا کردند تا این خاک، محفوظ بماند. بانوان بنابی با این کار کوچک اما بزرگ، فریاد میزنند: «ما هنوز ایستادهایم و پشتیبان رزمندگانیم، همان طور که مادرانمان در دفاع مقدس ایستادند.» گویی در این ماه صبر و پیروزی، همدلی زنان بناب، پلی شده است میان خاطرهها و حماسههای امروز.
11:22 - 13 فروردین 1405